Gasakit ang akong kasing-kasing karong adlawa ug kung ngano, dili nako basta basta ma.ingon. Gusto ko masuya pero wala man gihapo’y mahitabo. Sala man pud nako kay nag.expect ko ug taman. Well, mas maayo ra pud nga ing.ani para maundang ang akong kabuang.
Lami na kaayo i.complain nga nag.in.abnormal na pud ang dagan sa akong kalibutan pero kabalo ko nga wala ko’y karapatan para mag.reklamo kay in the first place akoa ang sala. Naglagot ko kay nganong nag.tinanga na pud ko, nagpadala na pud ko sa akong emosyon. Makahilak ang akong sitwasyon kay kabalo ko nga ikapila na ni nahitabo pero murag wala lang gihapon ko. Tsk, tsk..
Ana sila, kung ang isa ka pagsulay kay gabalik.balik, isa ra ang buot pasabot ana — wala nimo nakat.onan ang dapat matun.an. Wala ko kasabot. Nakuha naman nako ang punto nganong naagian nako tong mga naagian nako. Kung unsa man ang gusto itudlo sa akoa, pwede i.direkta na lang ug pagsulti sa ako kay kapoy nako. Dili ko gusto mu.abot sa punto nga mawalaan nako ug pagsalig sa kani nga aspeto sa akong kinabuhi.
Katong mga nilabay na adlaw, nangayo ko ug signos mahitungod ani nga butang. Nakamata naman ko, pwede dili na i.duot ug maayo kay sakit na kaayo sa akong part. Murag sobra sobra naman kaayo ang sakit nga gihatag sa ako. Pwede undangon na? Dawat naman nako nga wala. Dali lang man ko pasabton. Pero nganong kailangan pa man nga in.ani jud kabug.at ang akong pas.on nga sakit?
Hay na lang ang kinabuhi, mura jud ug life. Salig man nuon ko nga makasugakod ra ko ani, pero pwede papaspason kay gikapoy na jud ko.
